In dank aanvaard: Matthijs Röling

Matthijs Röling, Faun, 1979-1981.

Recensie

Waar zou een museum zijn zonder gulle gevers? Menig museale collectie is in de loop der tijd uitgebreid met schenkingen van particulieren. Het Drents Museum kreeg recent nog een collectie met werk van Matthijs Röling. Het toont daar nu een selectie uit.

Tekst en foto’s: Evert-Jan Pol

De tentoonstelling In dank aanvaard: Matthijs Röling bestaat uit honderd kunstwerken, waarvan het overgrote deel is geschonken door Ad en Willy Adriaansen en Cees Röling. Laatstgenoemde, achterneef van de kunstenaar, schonk het museum enkele jaren geleden niet minder dan 82 werken.

Dat juist het Drents museum deze schenking kreeg, is niet zo vreemd. Het heeft een goede band met Matthijs Röling. In 1965 die hij in dat museum zijn allereerste tentoonstelling. Hij was toen nog maar 22 jaar.

(Tekst gaat verder onder de foto’s)

Matthijs Röling, Margot (detail), 1986-2000.

Matthijs Röling, Tijdloos Stilleven, 1969-1970.

In een tijd dat abstracte kunst je van het was, besloot Röling (1943) als een van de eerste kunstenaars in Nederland juist terug te keren naar de figuratieve kunst. Inmiddels geldt hij als een van de grootste figuratieve kunstenaars in ons land.

Hoewel hij figuratief schildert, zijn Rölings voorstellingen lang niet altijd ‘gewoon’. Vaak zitten ze vol symboliek en verwijzingen naar een ver verleden of fantasiewereld. Neem bijvoorbeeld het werk Faun; een portret van een ontblote man met een ezelshoofd.

Ook zijn werken met meer realistische onderwerpen vallen dikwijls op, bijvoorbeeld door de compositie. Het schilderij Zomerse dag springt in het oog door de liggende hond. Van zichzelf is hij al flink uit de kluiten gewassen en door de plaatsing lijkt hij nog groter. Doordat hij op de voorgrond ligt, oogt hij reusachtig ten opzichte van zijn twee menselijke baasjes.

(Tekst gaat verder onder de foto’s)

Matthijs Röling, Zomerse dag (detail), 2006-2007.

Matthijs Röling, Zelfportret, 1968.

Zelfportret uit 1968 is ietwat ongewoon vanwege het fisheye-effect en de ovalen lijst. Hierdoor lijkt het alsof de toeschouwer de kunstenaar door een kijkgaatje in de deur ziet.

De inmiddels gepensioneerde Röling schilderde in het begin van zijn carrière vooral stillevens en mythologische taferelen. Later legde hij zich meer toe op mensfiguren en naakten. Aan het eind van zijn loopbaan schilderde hij met name tuinen. De expositie bevat voorbeelden uit al deze periodes. Hierdoor is de presentatie een overzichtstentoonstelling, die goed laat zien dat Röling een van de veelzijdigste en origineelste figuratieve schilders van Nederland is.

In dank aanvaard: Matthijs Röling, t/m 25 augustus in het Drents Museum, Assen

Waardering: @@@@@@@@@@

Share