Minder bezoekers, maar veel kunst op de Tefaf

Het MECC in Maastricht mag het Eurovisie Songfestival dan aan zijn neus voorbij hebben zien gaan, de jaarlijkse kunst- en antiekbeurs Tefaf is net als voorgaande jaren wel in het congrescentrum neergestreken. Al was dat in verband met de corona-uitbraak misschien ook heel even nog twijfelachtig.

Tekst en foto’s: Evert-Jan Pol

Zicht van boven op Eliptical Column van Tony Cragg in de stand van Galerie Thomas, München.

Zoals verwacht zijn er dit jaar vanwege corona minder bezoekers. Tijdens de openingsdagen bleef het aantal steken op tienduizend, meldt nieuwssite 1Limburg. Normaal zijn er zo’n 12.500 bezoekers tijdens de eerste dagen. En op zaterdag en zondag namen er twintig tot dertig procent minder mensen een kijkje.

Op de beursvloer is verder nauwelijks iets te merken van angst voor het nieuwe virus. De sfeer zit er goed in. Al bezuinigen mensen wel op het handen schudden en kussen bij wijze van begroeting, aldus een medewerker van een van de stands. En op strategische plekken staan zeepdispensers klaar voor een ieder die de handen wil reinigen.

(Tekst gaat verder onder de foto’s)

Overzicht van de stand van López de Aragón.

Edvard Munch, On the Bridge, Galerie Thomas, München.

John Chamberlain, Opera Chocolates, in de stand van Galerie Karsten Greve AG, St. Moritz.

Een jonge bezoeker heeft misschien een alternatief voor handen schudden. Tussen twee scheidingswanden in een stand fantaseert hij mimend een raam. Mimen zou een leuke originele begroeting kunnen zijn.

Deze eerste zaterdag loopt er welgeteld één bezoeker met een mondkapje over de beurs. Én twee figuren op een schilderij van Vincent van Gogh nemen schijnbaar het zekere voor het onzekere. Het heeft er wel heel veel van weg dat ze een wit mondkapje dragen. Die Van Gogh kon in de toekomst kijken.

(Tekst gaat verder onder de foto’s)

Boven en onder: details uit Vincent van Goghs The Bois de Boulogne with People Walking, in de stand van Hammer Galleries, New York.

Ooit verbannen naar de zolder en gered van de brandstapel is The Bois de Boulogne with People Walking (Bois de Boulogne met wandelaars) uit 1886 nu een van twee Van Goghs die op de Tefaf te koop zijn. Het andere werk is Boerin voor een boerderij uit 1885. In de jaren zestig dook het op bij een inboedelveiling in Engeland, waar een kunsthandelaar het kocht voor vier pond. Hij verkocht het enkele maanden later door aan een Italiaanse journalist voor 45 pond. Tegenwoordig moet je iets dieper in de buidel tasten. De vraagprijs op de Tefaf is 15 miljoen euro.

Van Gogh is niet de enige beroemde kunstenaar van wie deze dagen werk te koop is in Maastricht. Zo zag ik niet minder dan vijf voorstellingen van de Nederlandse kattenschilder Henriëtte Ronner-Knip, waarvan vier bij één galerie. Wie meer een hondenmens is, kan kiezen voor een witte hond van de Belgische surrealist René Magritte. Enkele andere aanwezige dieren zijn een kleurrijke kikker van Andy Warhol en een sierlijke bronzen leeuw van Rembrandt Bugatti – broer van Ettore Bugatti, de stichter van het luxe automerk.

(Tekst gaat verder onder de foto’s)

Henriëtte Ronner-Knip, Beste vrienden, in de stand van Bies Kunsthandel.

Rembrandt Bugatti, Lionne de Nubie, in de stand van Galerie de la Béraudière.

Mensen zijn uiteraard zoals altijd ruimschoots in de meerderheid op schilderijen; mooie mensen en minder mooie mensen. Een goed voorbeeld uit de laatste categorie is The Misers (or The Tax Collectors) (de vrekken of de belastingontvangers) van een navolger van Marinus van Reymerswaele. Het markante rode hoofddeksel van een van de twee personages trekt al van ver de aandacht. De hoed is fraai, maar de figuren zijn eerder mooi van lelijkheid. En dan met name de grimas tonende vrouw (of man?) rechts, compleet met wrat op het gezicht waaruit een haartje groeit.

Navolger van Marinus van Reymerswaele, The Misers (or The Tax Collectors), in de stand van Adam Williams Fine Art – Åmells Konsthandel.

Eugene de Blaas, The Venetian Flowwer Vendor (detail), in de stand van Macconnal-Mason, Londen.

Kees van Dongen, Portrait de femme blonde au chapeau (detail), Galerie Thomas, München.

Aantrekkelijker is de lichtelijk glimlachende dame op Pyrallis van John William Godward. Ze is wonderschoon en de roze sjaal die haar haren bedekt is bijzonder goed getroffen. Een zeer geslaagde stofuitdrukking is ook het kenmerk van het door Jan Portielje geschilderde The Tasting. De satijnen of zijden jurken van de vrouw en het meisje ogen levensecht.

John William Godward, Pyrallis (detail), in de stand van Macconnal-Mason, Londen.

Ook dit jaar is er weer veel variatie in het aanbod op de Tefaf: van oud tot nieuw, van beelden tot schilderijen en van keramiek tot meubels. En van behoorlijk groot tot klein maar fijn. Een schilderij van François Bonvin is met zijn achttien bij veertien centimeter bijvoorbeeld het kleinste stilleven dat ik ooit zag.

De objecten op de Tefaf zijn uiteraard niet voor iedereen weggelegd; de beurs is nu eenmaal een snoepwinkel voor de wat rijkere verzamelaar. Gelukkig ben je op een kunstbeurs niet verplicht iets te kopen; alleen kijken is ook toegestaan. Zolang je maar niet over de kunstwerken heen hoest.

Tefaf, t/m 15 maart in het MECC, Maastricht

Share

  2 comments for “Minder bezoekers, maar veel kunst op de Tefaf

  1. Flor
    9 maart 2020 at 14:09

    Leuk artikel Evert-Jan 🙂

  2. Jen
    9 maart 2020 at 18:46

    Dank je wel voor de tour Evert-Jan. Heel fijn.

Comments are closed.