Groot, groter, grootst in Boijmans

Silvie Zijlmans, Rananim, 2006, Museum Boijmans Van Beuningen. Foto: Evert-jan Pol.

Recensie

Kunstwerken van extreem groot formaat zijn tegenwoordig niets nieuws meer. In 1935, toen Museum Boijmans Van Beuningen zijn deuren voor het eerst opende, was dat echter wel anders. De architect hield daar bij het ontwerp van het museumgebouw dan ook geen rekening mee. Gevolg: menig werk in de collectie slijt nu noodgedwongen zijn dagen in het depot. Op zaal is er simpelweg geen ruimte voor.

Tekst: Evert-Jan Pol

En daarbij gaat het niet om de minste werken. Anselm Kiefers Notung, een in het oog springend schilderij in bruintinten, is een van die stukken. In een zolderkamer, waarvan de kunstenaar het hout nerf voor nerf tekende, staat een zwaard rechtop in de vloer. Het behoort toe aan Siegfried, het titelpersonage uit het tweede deel van Richard Wagners operatetralogie Der Ring des Nibelungen.

Overigens is Notung nog niet eens zo heel overdreven groot, maar binnen de vaste presentatie past het blijkbaar toch letterlijk niet. De Bodonvleugel, die het museum in de jaren zeventig liet aanbouwen, is er wel ruim genoeg voor. Die is echter puur bedoeld voor tijdelijke tentoonstellingen, waardoor Notung en andere giganten nog steeds buiten boord vallen.

Precies om die reden presenteert het museum in die vleugel de tentoonstelling Kunst van formaat, met daarin groot werk uit de collectie uit de afgelopen zeven decennia. Opvallend is de aanwezigheid van niet minder dan drie levensgrote auto’s; die nemen inderdaad nogal wat ruimte in beslag.

(Tekst gaat verder onder de foto’s)

Anselm Kiefer, Notung (Zwaard van Siegfried),, 1973, Museum Boijmans Van Beuningen. Foto: Evert-jan Pol.

Marisol, The Car, 1964, Museum Boijmans Van Beuningen.

De leukste van de drie is Marisols The Car, een blauwe houten auto met inzittenden. Het voertuig ademt de periode waaruit het stamt: de jaren 60. Het is een gestroomlijnde cabrio, die ook meteen doet verlangen naar mooi weer. De mannelijke passagier draagt een hoed, zoals zoveel mannen nog deden in die tijd. Waarom weet ik niet, maar ik moet direct denken aan de iconische film Breakfast at Tiffany’s uit hetzelfde decennium. Wellicht heeft de sigaret rokende dame daar iets mee te maken.

Het is jammer dat een werk met zo’n sterk associatiegehalte niet vaker te zien is. Gelukkig laat het museum momenteel op het Museumpark een nieuw voor het publiek toegankelijk depot bouwen. Zodat ‘te grote’ topstukken straks ook de aandacht krijgen die ze verdienen.

Kunst van formaat – De collectie XL vanaf de jaren vijftig, t/m 29 april in Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam

Waardering: @@@@@@@@@@

 

Share