Wolk met mooi uitzicht

Recensie

Museum de Fundatie in Zwolle, dat anderhalf jaar was gesloten wegens een grootschalige renovatie, is vandaag heropend. “De verbouwing was de talk of the town“, vertelt directeur Ralph Keuning. Niet verwonderlijk, want het neoclassicistische gebouw kreeg een futuristische opbouw in de vorm van … ja, van wat eigenlijk? Is het een oog, zoals het museum in eerste instantie zelf meldde, een wolk, zoals het de uitbreiding nu noemt, of is het toch een ei?

Museum de Fundatie in Zwolle, met de Wolk. Foto: Evert-Jan Pol.

Wat het precies voorstelt, maakt ook niet veel uit, want voor Hanzestad Zwolle is de constructie een spectaculaire blikvanger. Die ongetwijfeld ‘nieuwe’ bezoekers naar het museum zal lokken. De verhoging is inmiddels Wolk gedoopt, omdat ze lijkt te zweven boven het voormalige Paleis van Justitie. Het contrast tussen oud en nieuw is groot, maar allerminst storend. De opvallende verschijning past zelfs verrassend goed bij het achttiende-eeuwse onderste deel van het gebouw.

De uitbreiding was nodig omdat het museum in de Zwolse binnenstad het groeiende aantal bezoekers niet meer aankon. En het wilde graag twee wisselexposities tegelijk kunnen aanbieden zonder tijdelijk afscheid te moeten nemen van de vaste collectie. De duizend vierkante meter benodigde extra ruimte werd ontworpen door architect Hubert-Jan Henket. Omdat Keuning een museumzaal met daglicht wilde, voorzag Henket de etage van een groot raam op het noorden, zodat het zonlicht de kunst niet kan bereiken. “Dat je vanaf hier het mooiste uitzicht over Zwolle hebt, is overigens puur toeval”, aldus de architect.

De onderste van de twee nieuwe expositiezalen. Foto: Pedro Sluiter.

Wie de lift naar boven neemt, de Wolk in, komt direct uit in de eerste van twee nieuwe ruime en lichte tentoonstellingszalen. Deze zijn met elkaar verbonden door twee open trappen aan weerskanten. Opmerkelijk is de keuze voor een bar in de onderste van de twee nieuwe ruimtes. De drankjes die daar worden geschonken, moeten wel terplekke genuttigd worden; ermee wandelen mag niet. Met de bar heeft de Fundatie een originele rustplek gecreëerd. Zittend op een kruk heeft de bezoeker vanaf de ovale bar goed zicht op de kunst in de zaal.

De eerste expositie in de nieuwe zalen is gewijd aan het werk van fotograaf Pieter Henket (zoon van de architect). “Heel bijzonder”, zegt deze daarover. Zijn foto’s hangen niet aan de wanden, want die blijven leeg. Ze hangen in transparante zuilen op een sokkel en ‘zweven’ daardoor, net als de Wolk waarin ze zich bevinden. Het publiek kan zich als in een beeldentuin een weg tussen de foto’s door banen. En dat komt de kijkervaring ten goede.

Zaal met een selectie uit de vaste collectie. Foto: Pedro Sluiter.

The way I see it is een van de drie heropeningstentoonstellingen waarmee de Fundatie uitpakt. Zalen in het oude gedeelte van het museumgebouw zijn ingericht met werk van Jeroen Krabbé (Dum Vivimus Vivamus) en Duitse kunst uit de periode tussen 1918 en 1933 (Dansen op de Vulkaan). Voor de verbouwing was het museum met drie exposities overvol geweest, maar in de vernieuwde Fundatie is er nog plek genoeg voor een mooie greep uit de eigen collectie, onder de veelzeggende noemer Van Turner tot Appel. Het doel van de verbouwing – ruimte voor meer exposities – is duidelijk geslaagd.

Museum de Fundatie, Zwolle, vanaf 1 juni weer open voor publiek. Op de openingsdag is de toegang gratis van 10.00 tot 22.00 uur.

Waardering: @@@@@@@@@@

Share