Spelen met evenwicht in bijna perfecte tentoonstelling

Recensie

Een volwassen olifant toont zich onverwacht een groots evenwichtskunstenaar. Gesteund door slechts zijn slurf hangt hij kaarsrecht boven de grond. Het dier is de topattractie van de tentoonstelling A Balancing Act in Kunsthal Kade.

Tekst en foto’s: Evert-Jan Pol

Daniel Firman, Nasutamanus, 2012, courtesy Galerie Perrotin Hong Kong & Paris.

De levensechte creatie van Daniel Firman springt direct in het oog, nog voor het betreden van de eerste expositiezaal. Het dier lokt de bezoekers moeiteloos naar zich toe. Hoewel het verleidelijk is eronder te gaan liggen voor een gelikte Instagramfoto, mag dat niet. Het dier is zeer goed bevestigd, maar weegt ook de nodige kilo’s. Het is wel een olifant immers.

Balans is uiterst belangrijk in ieders leven. Zonder dat kunnen we niet staan en al helemaal niet fatsoenlijk lopen. Het werd hoog tijd dat een museum daar eens een tentoonstelling aan wijdde.

Als het dat doet, is het wel fijn als de bezoeker kan spelen met evenwicht. En dat is in Kunsthal Kade zeker mogelijk. Lukt het om rondjes te lopen op het tollende ronde platform van kunstenaar Julien Thomas? Stap erop en probeer het. Maar doe wel eerst de schoenen uit.

Sommigen zijn er zo bedreven in dat nietsvermoedende bezoekers kunnen denken dat ze naar een performance zitten te kijken. Voor anderen (uw recensent bijvoorbeeld) is het een stuk lastiger zichzelf in evenwicht te houden terwijl wildvreemden hen gadeslaan.

(Tekst gaat verder onder de foto’s)

Bezoeker houdt zichzelf in evenwicht op het platform dat deel uitmaakt van Conversation (Im)balance van Julien Thomas.

Henk Stallinga, Lumen Balance, 2016 (met rechts op de muur een detail uit de muurschildering Before we are dead, we are alive van Vanessa Jane Phaff).

Speeltafel.

Nee, dan is de ‘speelkamer’ misschien een ‘veiligere’ plek. Daar kan iedere bezoeker naar hartenlust experimenteren met allerhande objecten, zoals een verkeerskegel, een trechter of een lampenkap. Lukt het om die te laten balanceren in een soort circusact?

Elders in de ruimte staat een speeltafel, bezaaid met speelgoeddieren en –blokken. Deze is wellicht vooral bedoeld voor kinderen, maar ook volwassenen kunnen er veel lol aan beleven. Zij kunnen ervaren dat het nog vrij lastig is een koe op een giraffe te stapelen.

Alexander Calder, Zonder titel, 1967, privécollectie.

Wie liever alleen kijkt, kan zich ook uitstekend vermaken in de tentoonstelling, want er zijn prachtige kunstwerken te zien. Wat te denken van de schitterende foto’s van Isabelle Wenzel, een zeer uitgebalanceerde ladekast van Tejo Remy en korte video’s van Jacob Tonski, wel heel letterlijk een evenwichtskunstenaar? En in een expositie over evenwicht mogen de mobiles van Alexander Calder en ook die van Auke de Vries natuurlijk niet ontbreken.

Het is jammer dat een van de aanwezige creaties alleen werkt na tussenkomst van een suppoost. Want die is natuurlijk lang niet altijd in de buurt. Dit is direct het enige puntje van kritiek; voor de rest is A Balancing Act een perfecte en uiteraard evenwichtige tentoonstelling.

A Balancing Act, t/m 6 januari 2019 in Kunsthal Kade, Amersfoort

Waardering: @@@@@@@@@@

Share