Nederlands Fotomuseum krijgt foto’s Peter Martens

Het Nederlands Fotomuseum heeft een schenking van circa 5000 afdrukken van fotograaf Peter Martens ontvangen. De omvangrijke schenking bestaat uit een kerncollectie van de belangrijkste foto’s van Martens, afgedrukt door de fotograaf zelf op barietpapier.

Peter Martens, ‘Moondog’, East 51st Street, New York, Verenigde Staten (1970-1979).

“Peter Martens is wat mij betreft een van de beste straatfotografen die Nederland ooit heeft gekend”, zegt Martijn van den Broek, hoofd collecties van het Nederlands Fotomuseum. “Daarom ben ik blij dat we deze prachtige verzameling vintage afdrukken aan onze collectie mogen toevoegen.” Het Rotterdamse museum beheert sinds 1994 al een fotocollectie van Martens.

De foto’s zijn geschonken door de Stichting Peter Martens. Deze beheert zijn nalatenschap en zijn auteursrecht. De Stichting was een van de aanjagers van de publicatie van de twee fotoboeken American Testimony en Few Loving Voices in 2012 en de tentoonstellingen die hierbij werden georganiseerd. Onderdeel van de schenking zijn de afdrukken die Martens vlak voor zijn overlijden maakte voor de dummies van deze fotoboeken.

Peter Martens, Doofstomme man, Hongkong (1971) .

Peter Martens (1937-1992) was een geboren Rotterdammer. Na een traumatisch ervaren jeugd op een streng katholiek internaat en verschillende administratieve baantjes, kwam hij in de fotografie terecht. In 1959 werd hij assistent van de fotograaf Leen van Oudgaarden en begon hij een opleiding aan de Fotovakschool in Den Haag. Dromend van een carrière in de film en een filmopleiding in Rome nam hij in 1962 ontslag, om zich twee jaar later uiteindelijk als zelfstandig fotograaf in Rotterdam te vestigen.

De hele wereld was het werkterrein van Peter Martens (1937-1992). In de Amerikaanse traditie van Lewis Hine, Walker Evans, Weegee en Diana Arbus, ontwikkelde hij zich met Ed van der Elsken tot de Nederlandse ‘straatfotograaf’ bij uitstek. Met een scherp oog voor de schaduwkanten van het menselijk leven, bracht hij onverbloemd in beeld hoe ongelijk het geluk op deze aarde is verdeeld. Zijn grofkorrelige zwart-witreportages publiceerde hij onder meer in de weekbladen De Tijd, Nieuwe Revu en Panorama. In 1984 kreeg hij de Capi-Lux Alblas Prijs voor zijn gehele oeuvre en in 1988 riep de Stichting Zilveren Camera hem uit tot Fotojournalist van het Jaar.

Share