Humor en tradities

Een grimmig soort humor kenmerkt het werk van Léopold Rabus (1977). Zijn mensfiguren hebben veelal een cartooneske uitstraling met hun naar verhouding veel te groot hoofd op een klein lijfje. Het GEM in Den Haag wijdt een solotentoonstelling aan deze Zwitserse kunstenaar.

Léopold Rabus, Scéne de chasse (Jachttafereel), 2008, olieverf op doek, 240 x 300 cm, Collectie Alexander Hoorn, Leiden, courtesy Galerie ADLER, Frankfurt.

De in Neuchâtel woonachtige Rabus neemt plaatselijke tradities en gebruiken als uitgangspunt, maar hij brengt ze met een kwinkslag in beeld. Een jachttafereel is bij Rabus geen heldhaftige scène, maar een tragikomische optocht van twee onooglijke jagers met hoornen en geweren met daartussenin honden die zich te goed doen aan een vos.

Ook een andere, nu als morbide beschouwde, traditie komt terug in het werk van Rabus. Vroeger was het in sommige streken gewoon om van een overleden dierbare hoofdhaar af te nemen en dat te verwerken tot een bloem of ander relikwie. Rabus geeft daar zijn eigen invulling aan. Hij vervaardigde een op het eerste gezicht normaal ogend boshuisje, dat echter geheel bedekt blijkt met mensenhaar.

Léopold Rabus, t/m 7 februari 2010 in het GEM, Den Haag

Share