Ontwerper zoekt buiswieg

Een buiswieg van Rop Ranzijn uit 1970.

Wie heeft er nog ergens een buiswieg uit 1970 staan? Dat vraagt Rop Ranzijn, die het opvallende babymeubel in dat jaar maakte voor zijn zoon. Een museum in München wil de wieg namelijk graag exposeren.

Tekst: Evert-Jan Pol

In 1970 verwachtten de ontwerper en zijn vrouw hun eerste kindje en zochten daarom een wieg die zou passen in hun moderne futuristische interieur. Omdat hun zoektocht niets opleverde, besloot Ranzijn er dan zelf maar één te ontwerpen.

Overdag zou de wieg in de slaapkamer staan en ‘s nachts in de woonkamer van het kleine appartement. Behalve strak van vormgeving moest hij daarom makkelijk hanteerbaar zijn.

Het uiteindelijke resultaat was de buiswieg, lijkend op een t-stuk van een afvoerbuis. Het kunststoffen meubel paste in een strak interieur, nam weinig ruimte in en was makkelijk te dragen.

Via vrienden kwam Ranzijn in contact met een journaliste van De Telegraaf die er wel een verhaal in zag voor een nieuwe kleurenbijlage van de krant. Door de publicatie in de zaterdageditie sprong de futuristische wieg in het oog van het Stedelijk Museum, waar het een plekje kreeg in een tentoonstelling over modern Europees kindermeubilair. Dit had wel gevolgen voor de inmiddels geboren zoon. “Die moest noodgedwongen in zijn reiswiegje slapen.”

Dankzij het artikel in De Telegraaf en de expositie in het Stedelijk kreeg de buiswieg veel publiciteit. Woonbladen besteedden er aandacht aan en ook het televisieprogramma Uit de kunst maakte er een item over. Met als gevolg dat andere ouders de wieg ook graag wilden hebben voor hun eigen baby. “Ik heb er toen ongeveer 150 gemaakt en die zijn bij toonaangevende babywinkels verkocht, in Nederland, België , Rome en Parijs.”

Veertig jaar later, in 2010, maakte Ranzijn een nieuwe buiswieg, op verzoek van zijn zoon, die toen zelf vader werd. “Ik heb er gelijk vijftien gemaakt in diverse kleuren. En weer kreeg de wieg veel aandacht.” Ook de nieuwe variant viel op bij een museum. In het Art and Design Atomium in Brussel staat al twee jaar een oranje versie.

Onlangs gaf designmuseum Die Neue Sammlung in München aan de buiswieg graag in de collectie op te willen nemen. Maar dan wel de originele versie uit 1970. En laat Ranzijn daar nu net geen exemplaar meer van bezitten. Hij hoopt daarom dat iemand die dit leest er misschien nog één op zolder heeft staan.

Wie een tip heeft over de verblijfplaats van een buiswieg uit 1970 mag die mailen naar onze redactie.

Share